ΧΟΜΠΥ

Μουσείο Παιδείας: Εκεί όπου το παρελθόν της εκπαίδευσης συνομιλεί με το παρόν

Ξύλινα θρανία με πάγκο, πηλίκια, πλάκες και κοντύλια, ένας μαυροπίνακας, μία ξυλόσομπα… Μία σχολική αίθουσα από τα μαθητικά χρόνια των παππούδων μας; Όχι μόνο. Ένα μουσείο, όπου το παρελθόν της εκπαίδευσης συνομιλεί με το παρόν, δηλαδή με τους σημερινούς μαθητές. Γιατί το Μουσείο Παιδείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, η έδρα του οποίου είναι στην Πανεπιστημιούπολη, δεν είναι απλά ένας χώρος με εκθέματα.

mouseio paidias1

Είναι και ένα διαδραστικό εργαστήρι, όπου οι μικροί επισκέπτες του μαθαίνουν πώς ήταν το σχολείο των περασμένων δεκαετιών. Αλλά και για τους μεγαλύτερους επισκέπτες το Μουσείο Παιδείας είναι ένας φιλόξενος τόπος. Τα μόλις 60 τετραγωνικά του είναι ένας χώρος αναμνήσεων.

Η μαθητική ποδιά καταργήθηκε μόλις στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ενώ το ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων κράτησε ακόμη περισσότερο. Στην προθήκη με τα σχολικά εγχειρίδια μπορεί να δει κανείς βιβλία από την εποχή του μεσοπολέμου, μεταξύ των οποίων είναι και το διάσημο Αλφαβητάρι με τον Ήλιο, το οποίο εκδόθηκε το 1918 και έγινε σύμβολο του δημοτικισμού.

Τη δική τους ιστορία στην εκπαίδευση έχουν τα όργανα σωματομετρίας που εκτίθενται στο Μουσείο. Το κεφαλόμετρο, το ανθρωπόμετρο, οι κυρτοί διαβήτες, το δυναμόμετρο Collin και το αεριόμετρο, ήταν όργανα που χρησιμοποιούσαν οι δάσκαλοι για να διαπιστώσουν εάν τα παιδιά είχαν τη σωστή σωματική διάπλαση. Αντίστοιχα, χρησιμοποιούνταν όργανα μέτρησης δεξιοτήτων και ψυχομετρίας, όπως ήταν, για παράδειγμα, ο δυναμογράφος παλάμης, αλλά και το «όργανο για την εξακρίβωση της δεξιοτεχνίας των κοριτσιών κατά Giese» ή η «πλάκα ελιγμών» που μετρούσε τη δεξιότητα των χεριών.

mouseio paidias2

Και αυτά δεν είναι τα μόνα «παράξενα» εκθέματα του Μουσείου Παιδείας. Το μάτι του επισκέπτη τραβάει και μία συσκευή γερμανικής κατασκευής σε μέγεθος παλιού ψυγείου. Τι χρησιμότητα μπορεί να είχε σε μίια τάξη; «Ήταν κατά κάποιο τρόπο ένα σύστημα αξιολόγησης» μάς πληροφορεί η Μαρίζα Φουντοπούλου, πρόεδρος του τμήματος Φιλοσοφικής-Παιδαγωγικής-Ψυχολογίας (ΦΠΨ) του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθύντρια του Μουσείου.

«Η συσκευή αυτή αναμετέδιδε το μάθημα στο γραφείο του διευθυντή, ο οποίος είχε και άμεση εικόνα για το τι γινόταν μέσα στην τάξη» προσθέτει. Το Μουσείο Παιδείας ιδρύθηκε το 1993 από τον καθηγητή Θόδωρο Παπακωνσταντίνου. Από το 2005 έως το 2013, οπότε ανέλαβε η πρόεδρος του ΦΠΨ είχε περιπέσει σε αδράνεια. «Ξεκινήσαμε μία πολύ καλή δουλειά με μία ομάδα φοιτητών και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο να δεχόμαστε σχολεία τρεις φορές την εβδομάδα. Στα παιδιά προσφέρουμε εκπαιδευτικά προγράμματα» σημειώνει. Όμως, η προσπάθεια δεν τελειώνει εδώ. Ο ένας στόχος είναι η δημιουργία ενός πανελλαδικού δικτύου των Μουσείων Παιδείας (υπάρχουν πέντε σε όλη την Ελλάδα).

Ο επόμενος, το άνοιγμα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και το πιο μακρινό όραμα; «Η ενοποίηση και των 15 Μουσείων του Πανεπιστημίου Αθηνών σε ένα και μόνο χώρο» λέει η κ. Φουντοπούλου. Γιατί μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστό, αλλά το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας δεν διαθέτει μόνο μουσεία Αρχαιολογίας, Γεωλογίας, Φυσικής και Λαογραφίας, αλλά ακόμη και Εγκληματολογίας.

mouseio paidias3

Πάντως, το Μουσείο Παιδείας είναι, κατά τεκμήριο, ο φυσικός συνδετικός κρίκος όλων των κλάδων της εκπαίδευσης. Στους τοίχους του βρίσκεται κρεμασμένος και ένας προπολεμικός «Δεκάλογος του σχολείου». «Να αγαπάς το κάθε τι που ανήκει στο σχολείο και να το προσέχεις» λέει μεταξύ άλλων. Είναι ακριβώς η προσοχή και η φροντίδα που παρέχει σήμερα αυτό το Μουσείο. 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προσθέστε Σχόλιο